Hobilere vakit ayırabilmek, hatta çokça vakit ayırmak, hatta vaktini sadece hobilere ayırmak...Bu üç seçeneğin dışında bir seçenek daha var... Hiç hobinin olmaması...
Bir ispanyol atasözü der ki "Çalışmak, insanın değerli vaktini harcamasıdır." Hiç çalışmayıp sürekli hobilerle hayatını geçirmek de güzel olabilir.
Mesela ben yeşili seviyorum, bahçe, çiçek, ağaç ile uğraşabilirim, ama hayatımı o işe adasam acaba o benim için hobi olmaktan çıkar mı?Sıkıcı bir iş haline mi gelir... Tam bilemiyorum. Ya da body yapmak, yüzmek çok çok hoşuma gidiyor. Ama sürekli body yapsam. O şişmiş vücudu muhafaza edebilmek için daha da body yapmak zorunda kalmak benim canımı sıkabilir mi?
Meditasyon, bir içe bakış yöntemi, güzel bir hobi olabilir, ama hayat biçimi olursa bence çok sıkıcı olabilir Budizm gibi hayat felsefesi ya da din haline gelebilir...Bir özlü söz "Her şeyin azı yarar, çoğu zarar" :))
Özlü söz demişken:
Yeşil görmeyen gözler, renk zevkinden yoksundur. Burasını öyle bir ağaçlandıralım ki, kör bir insan dahi yeşillikler arasında olduğunu anlasın. M.K.ATATÜRK
Bir ulusun uygarlık düzeyi, üzerinde yaşadığı toprakları ağaçlandırmasıyla ölçülür. Franklin ROOSEVELT
Bu arada hobilerim:
Fitness, basketbol, yüzme, jogging, balık tutmak
Eşimle akşamları yürüyüş yapmak
Ağaç, bitki yetiştirmek.
Blog yazmak :)
Tarih, matematik çalışmak
Gülmek